آرگون یک گاز کمیاب است که به طور گسترده در زمینه های مختلف صنعتی استفاده می شود. به عنوان گاز محافظ برای جوشکاری قوس فلزی مانند فولاد ضد زنگ و آلومینیوم و به عنوان گاز تصفیه کننده در ذوب فلزاتی مانند فولاد، آلومینیوم، تیتانیوم و زیرکونیوم استفاده می شود. همچنین در فناوری روشنایی و به عنوان گاز پرکننده لامپ های فلورسنت استفاده می شود. الکترونیک صنعتی نیز از آرگون به عنوان گاز محافظ استفاده می کند. محتوای آرگون در هوا 0.932٪ است. در واحدهای جداسازی هوا، 30 تا 50 درصد آرگون موجود در هوای فرآوری شده را می توان به طور کلی به عنوان محصول به دست آورد. با بهبود فناوری تولید آرگون و روشهای عملیاتی و جریان فرآیند جداسازی هوای پیشرفته، نرخ استخراج آرگون اکنون به بیش از 80 درصد افزایش یافته است.
عوامل موثر بر نرخ استخراج آرگون در تجهیزات جداسازی هوا عبارتند از: شرایط عملکرد ستون اصلی، سیستم کنترل کسر آرگون و شرایط عملکرد ستون آرگون خام. شرایط عملیاتی ستون اصلی پایدار یک پیش نیاز برای شرایط عملیاتی ستون آرگون پایدار است، در حالی که عملیات کسری آرگون پایدار پایه ای برای عملکرد ستون آرگون خام پایدار است. همه این شرایط ضروری است. عوامل اصلی موثر بر وضعیت عملکرد ستون اصلی شامل بزرگی و فرکانس نوسانات بار در واحد جداسازی هوا و تغییرات در مقدار هوای ورودی به ستون ناشی از فرآیند سوئیچینگ تصفیه کننده غربال مولکولی است. در طول عملیات روزانه، یک بار متغیر مشخص را می توان برای اطمینان از پایداری وضعیت عملکرد ستون اصلی اتخاذ کرد. با بهبود سیستم کنترل کسر آرگون، مقدار کنترل را می توان به طور مناسب کاهش داد و در عین حال پایداری کسر آرگون را تضمین کرد، در نتیجه دامنه نوسانات کسر آرگون را به حداقل رساند. در حین کار، سوپاپ اگزوز در بالای ستون آرگون خام را می توان به طور دوره ای 3 تا 5 درصد باز کرد تا انتشار گاز آرگون خام را با حفظ شرایط عملیاتی پایدار افزایش دهد، بنابراین از انسداد نیتروژن در ستون آرگون خام جلوگیری می کند.
از طریق این روش ها، نرخ استخراج نیتروژن از واحد جداسازی هوا را می توان به طور موثر بهبود بخشید و در نتیجه منافع اقتصادی قابل توجهی برای شرکت به همراه خواهد داشت.